شراکت در کسب و کار

Partnership in Business

مقدمه:

هنگامی‌که قرار باشد دو یا چند نفر یک کسب و کار را با هم انجام دهند تا بتوانند باهم درآمد بیشتری بدست بیاورند، باید پیامدهای تصمیم‌گیری برای راه اندازی یک شرکت را به‌خوبی شناخته و درک کنند؛ توانایی ایجاد یک اتحاد و پیوند قوی بین منابع(مالی، مشتریان، افراد و …) و ارتباطات بین شرکا را داشته باشند؛ بتوانند وقت کافی برای این منظور اختصاص دهند؛ با روش‌های تجاری‌سازی ایده آشنا باشند؛ بتوانند هزینه‌ها را مدیریت کنند و بدانند که آیا این تجارت به معنای تولید، فروش یک محصول و یا ارایه خدمت است.

شراکت(Partnership):

به ارتباط نزدیک بین افرادی که حقوق و مسئولیت‌های مشترک دارند، اشاره می‌کند.

قراردادی است که طی آن طرفین جهت پیشبرد منافع مشترک خود با هم، همکاری خواهند داشت و بر اساس آن اعضا یا شرکا سود حاصل از سرمایه را تقسیم می‌کنند.

به‌معنای حضور و دخالت آگاهانه، داوطلبانه، متعهدانه و خلاق افراد در تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، تامین منابع، انجام فعالیت‌ها و کنترل و نظارت بر امور به منظور بهره‌مند شدن از منافع مادی و معنوی آن، است.

شراکت الزاما به معنای فعالیت در چارچوب و قوانین حقوقی(تحت پوشش شرکت)، نیست.

اصول استراتژیک شراکت:

اعتقاد براین است که امروزه شراکت باید بر اساس چند اصل استراتژیک پایه‌گذاری شود. این اصول عبارتند از:

  • احترام مشترک(اولین و مهمترین اصل مشارکت باید احترام، رعایت ارزش‌ها اخلاقی و درک تفاوت‌ها باشد).
  • اعتماد مشترک(یکی از پایه‌های شکل‌گیری شراکت، وجود اعتماد بین شرکا است).

– اعتماد به معنای، رسیدن به شناختی معمولی و معقول درباره ارتباط افراد و تعیین حدود و مرزها برای ایجاد ارتباط و اطمینان خاطر از تداوم ارتباط، است.

– از سوی دیگر تا شفافیت نباشد، اعتماد بوجود نخواهد آمد. یکی از مهم‌ترین عواملی که به این شفافیت کمک می‌کند، وجود سیستم ثبت توافقات و استقرار یک سیستم مالی و حسابداری قدرتمند است.

– افراد به دلیل این‌که چارچوب‌ها و قوانین بطور کامل مشخص و به اندازه کافی برای همه شرکا الزام آور باشد، تمایل به ثبت حقوقی شرکت دارند(این کار باعث کاهش تردید نزد شرکا خواهد شد).

– ایجاد اعتماد، تنها توسط شخص بوجود نمی‌آید، این قوانین و قواعد هستند که شکل‌گیری اعتماد را تسریع کرده و از آن حمایت می‌کند‌.

  • اهداف مشترک(همه شراکت‌ها نیاز به هماهنگی با اهداف مشترک دارند).

– سوالات مهمی که در این‌باره باید پاسخ داده شود این است که:

آیا شرکای آینده درکنار هم‌دیگر، به هدف‌شان خواهند رسید؟

آیا اهداف شرکا، شبیه هم هستند؟

آیا این اهداف باهم سازگار هستند؟

– ممکن است این افراد در چگونگی رسیدن به اهداف، اختلافاتی با هم داشته باشند، اما آنچه اهمیت دارد این است که شرکا باید چشم‌اندازهای یکسانی داشته باشند.

  • منافع مشترک(شراکت بر اساس تعامل و نشان دهنده تبادل منصفانه منافع است و در ابتدا هیچ‌یک از طرفین صادقانه نمی‌تواند ادعا کند که ارزش او از دیگری بیشتر است).

– منافع جمعی منجر به منافع فردی شرکا خواهد شد(اگر فقط و فقط بخواهیم منافع فردی را تضمین کنیم، ممکن است منافع جمعی ازبین برود).

– در شراکت، اگر تنها بحث دارایی‌های مالی مطرح باشد، منافع جمعی تضمین و حاصل نخواهد شد. عده‌ای که دارای اطلاعات، تجربه، مهارت و… هستند این دارایی خودشان را در اختیار سایرین قرار نمی‌دهند، از طرفی سایرین هم به دلایل نداشتن اطلاعات کافی وارد سرمایه‌گذاری مالی و مشارکت نخواهند شد.

انواع دارائی‌های کسب و کار

به طور کلی هر کسب و کاری مالک سه نوع دارایی است: دارائی‌های پولی، دارائی‌های فیزیکی و دارائی‌های معنوی.

  • دارائی‌های پولی: شامل پول، اعتبار و یا وام است.
  • دارائی‌های فیزیکی: شامل تجهیزات، زمین، ساختمان، کالاها و موجودی انبار است.
  • دارائی‌های معنوی: شامل کلیه دارائی‌های غیرمشهودی است که در کسب و کار مورد استفاده قرار می‌گیرد ولیکن ممکن است به صورت مستقیم توسط مالکیت معنوی قابل حمایت نباشد(بنابراین هرنوع دارایی غیرفیزیکی دیگر در زیر مجموعه دارائی‌هــای معنوی قرار می‌گیرد).

دارائی‌های معنوی می‌تواند کلیه دارائی‌هایی غیرمشهودی را شامل شود که یک کسب و کار را از رقبایش متمایز می‌سازد(دانش فنی، اطلاعات اختصاصی و بانک اطلاعاتی تجاری و همچنین شیوه‌ها، ایده‌ها ویا طرح‌های اصلی و جدید).

نکات مهم در شراکت:
  • تبادل عادلانه بین شرکا:

مزیت شراکت نسبت به کسب و کار فردی، منابع (نظیر: پول، تخصص و مهارت) آن است و مجموع منابع دردسترس شرکا، بیشتر از منابع یک نفر خواهد بود. اگر این شرایط به طور کامل درک و عادلانه درنظر گرفته نشود، تفسیر آن برای هریک از شرکا متفاوت و منجر به اختلاف خواهد شد.

  • حسن نیت بین شرکا:

حسن نیت، شامل یک باور یا انگیزه‌ای صادقانه بدون هیچ گونه بدبینی یا تمایل به فریب دیگران است.

  • تعیین نقش شرکا:

برای جلوگیری از هم‌پوشانی نقش‌های شرکا، پیش از شروع کار، مسئولیت هر فرد باید مشخص شود. هرچندکه ممکن است این نقش‌ها در طول زمان تغییر کنند، ولی لازم است به‌منظور اجتناب از بروز اختلاف، شرایط و وظایف همه از قبل و به صراحت تعیین شود.

  • ارتباط دایم بین شرکا:

این‌که در چه فواصل زمانی و چگونه با یکدیگر ارتباط و تعامل برقرار می‌کنید، برای جلوگیری از سوء‌تفاهم‌ها در هنگام بروز موارد غیر منتظره کمک خواهد کرد. به‌یاد داشته باشید، مرز بین روابط شخصی(زندگی) و کاری خود را از هم جدا کنید.

  • انتخاب شریک مناسب در جهت تکمیل دانش، مهارت و توانایی‌ها:

وقتی تعدادی از افراد به این نتیجه می‌رسند که، با استفاده از تخصص‌های هم و در کنار هم بهتر عمل می‌کنند و نتایج بهتری می‌گیرند، به فکر مشارکت با هم می‌افتند. اما این احساس نیاز، برای ایجاد، حفظ و توسعه یک شراکت، کافی نیست.

شراکت با افرادی که صداقت، تخصص کافی، مسئولیت‌پذیری، مثبت اندیشی، سرمایه کافی و … نداشته باشند، آینده‌ای روشنی نخواهد داشت. مهم نیست که ما چه کاری انجام دهیم، کجا آن را انجام می دهیم یا اینکه چطور محصول یا خدماتی را ایجاد می‌کنیم؛ ما بدون وجود تیم مناسب، موفق نخواهیم شد.

  • مدیریت امور مالی و اعتباری:

از آنجایی‌که کلیه امور مالی، بر روند کسب و کارتان اثر گذار است(هزینه‌ها، درآمدها، قیمت‌گذاری، احتیاجات پولی و …)، شفافیت، مستندسازی، گزارش دهی، تعاملات، تبادلات و تسهیلات بانکی و… در بخش مالی شرکت، بسیار مهم است.

  • تعهد به تداوم:

شراکت‌ها بر اساس تعهد(توسط هر دو طرف) به اهداف مشترک و منافع مشترک در چارچوب شرایط مشارکت ایجاد می شود. چنین فرض می‌شود که این تعهدات به طور نامحدود ادامه یابد. ولی باید از قبل برای چگونگی توقف شراکت، هنگامی که شرایط تغییر می‌کند و یا یک شریک قادر به انجام تعهدات خود نیست، پیش‌بینی داشته باشید.

  • اشتراک گذاری سهام:

تصمیم بگیرید که سهم مالکیت چگونه به اشتراک گذاشته می‌شود و اطمینان حاصل کنید که این نسبت در قرارداد بطور واضح، شرح داده شده است.

  • حق رای و نحوه تصمیم‌گیری‌ها:

زمانی که فقط دو شریک وجود دارد و میزان سهام آن‌ها برابر است، احتمال وجود یک بن بست در هنگام تصمیم‌گیری‌ها، وجود دارد. بنابراین اگر تصمیم به راه‌اندازی کسب و کار خود تحت عنوان و پوشش یک شرکت دارید، مطمئن شوید یک توافقنامه شراکتی را تهیه کرده‌اید که در آن جزئیاتی نظیر: تصمیم‌گیری‌ها، نحوه داوری و حل اختلافات، نحوه خروج از شراکت، نحوه خرید یا انتقال سهام، شرایط افزایش سهام، نحوه و زمان توزیع سود و زیان، قوانین مربوط به رای گیری و … را توضیح می‌دهد.

نتیجه گیری:

وجود سازوکاری برای تعیین ارزش آورده‌ هر فرد برای سهم‌بندی و نیز تعیین و تدوین قوانین برای حفاظت از آورده‌ها و اعتماد ایجاد شده و امکان فرصت‌های برابر در یک فعالیت مشترک، باعث شفافیت و اعتماد شده و در نهایت منجر به اشتراک گذاری دارایی‌های مالی(پول نقد یا اعتباری) و دارایی‌های فکری(دانش، تجارب، سوابق، برندشخصی و …) یکایک افراد برای خلق ارزش مشترک و تضمین منافع جمعی، در یک فعالیت مشترک خواهد شد.

این مطلب توسط نوید سیفی(MBA&DBA Graduate)، تدوین شده است.

نحوه انتشار مطلب: ذکر نام نوید سیفی و آدرس سایت www.upseifi.ir .

ممکن است بخواهید قبل از هر اقدامی، با یک مشاور مشورت کنید.
بر روی درخواست مشاوره کلیک کنید تا شما را راهنمایی کنیم.

 

 

 

,

Related Posts

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست